dinsdag 1 april 2014

De liefde voor Erdogan zit diep

Het gelijk van Recep Tayyip Erdogan


ISTANBUL - Premier Erdogan was er zelf al zeker van. Zijn achterban blijft hem trouw. Ondanks corruptieclaims, uitgelekte tapes en traangas en de blokkades van Twitter en YouTube. De ‘grote meester’, zoals zijn aanhangers hem noemen, had het juist. Ruim 44 procent van de Turken stemden zondag bij de lokale verkiezingen op de AKP.

De ruim 50 miljoen Turken kozen officieel burgemeesters en gemeenteraden, maar echt lokaal waren de verkiezingen niet te noemen. Vóór of tègen Erdogan, dat was de vraag waar het zondag in de stembureaus echt om ging.  De premier heeft zijn lakmoesproef met vlag en wimpel doorstaan.  De overwinning is groot. Ook in Istanbul en Ankara blijft de AKP de baas.

Volgens Erdogan heeft het Turkse volk helder gesproken. ,,De politiek van leugens, smaad, chantage en montage heeft verloren. Het antwoord op alle problemen is politiek en democratie’’, verklaarde hij zondagnacht vanaf zijn balkon in Ankara.

Erdogan is,  in de elf jaar dat hij aan de macht is, erin geslaagd om de conservatieve Turken, bijna vijftig procent van de bevolking, aan hem te binden. En de liefde voor Tayyip is groot. Voor velen is hij dé man, die duizenden kilometers wegen en parken heeft aangelegd, die ervoor heeft gezorgd dat wachtrijen in de staatsziekenhuizen zijn verdwenen en dankzij hem kunnen gehoofddoekte dochters nu naar de universiteit.

Dat diezelfde man zich na de laatste verkiezingszege in 2011  steeds autoritairder gedraagt en zijn greep op justitie en op de media flink heeft verstevigd, maakt voor zijn fans niet zo veel uit. Een land als Turkije heeft een sterke leider nodig, klinkt het op straat.  
Ook van het corruptieschandaal  ligt de aanhang niet wakker. Zij geloven ‘de grote leider’ die stelt dat al die lastercampagne het werk is van oude bondgenoot Fethullah Gülen, die samenzweert met Israël en de VS.

De tegenstanders - de oude seculiere elite, de stedelijke jongeren, de nationalisten, de Koerden - zijn er niet in geslaagd zich te verenigen. De grootste oppositiepartij CHP -  de partij opgericht door Atatürk -  is voor veel Turken geen alternatief. Een liberale partij aan de rechtse zijde ontbreekt.

Of de gemoederen weer wat bedaren in het hevig verdeelde Turkije, is de vraag. Erdogan beloofde zondag vanaf zijn balkon al dat de ‘vijanden de prijs zullen betalen’.  Het belooft weinig goeds. De angst is groot dat de premier allesbehalve zal inbinden en nog ‘kortere’ metten gaat maken met zijn tegenstanders. De rust in Turkije keert voorlopig sowieso niet terug: In augustus mogen de Turken weer naar de stembus. Dan wordt de nieuwe president gekozen. De verwachting is dat Erdogan die zijn laatste termijn als premier dient - met deze overwinning op zak -  zich zeker kandidaat gaat stellen.

------------------------------------------

Geen opmerkingen:

Een reactie posten