maandag 17 maart 2014

'In het kamp zijn meisjes goedkoper'

Handel in Syrische bruiden aan Turkse grens






De 39-jarige Ibrahim heeft een goede daad verricht. Hij had per slot van rekening ook een Turks meisje als tweede vrouw kunnen kiezen. Maar, nee. Hij vond het als goede moslim zijn taak om de arme Syrische vrouwen te helpen. Te redden van de bommen, van de verkrachtingen. Syrië is geen land meer voor meisjes, zegt hij.


In mei stak Ibrahim de Syrische grens over en ging naar een dorp dichtbij Idlib waar hij familie heeft wonen. Daar onderhandelde hij met de familie over de prijs. Vijfduizend euro lichter vertrok hij - samen met Alima - naar Turkije. Naar huis waar zijn eerste vrouw Zeynep en zijn acht kinderen op hen wachten.


Ibrahim, dikke snor en dito buik, doet zijn verhaal zittend op het tapijt in zijn huiskamer. Hij leunt wijd achterover. Hij is trots op zijn vrouwen Hij behandelt ze goed, zegt hij.  ,,Een tweede vrouw is heel normaal in onze cultuur. Mijn grootvader had er drie.’’ Hij wijst naar zijn eerste vrouw. ,,Zij is druk met het huishouden en de kinderen.’’


De 42-jarige Zeynep - met paarse traditionele hoofddoek om - glimlacht. De komst van Alima was voor haar geen verrassing. ,,Ik hou heel veel van mijn echtgenoot. Ik heb er mee ingestemd.’’  Maar makkelijk is het niet. Haar ogen vullen zich met tranen. Ze schudt haar hoofd.,,Zo is het leven hier. Mijn broers hebben ook twee vrouwen.’’


Schuchter komt Alima binnen. Ze is zeven maanden zwanger. Ze is volgens haar echtgenoot 21 jaar, maar lijkt jonger. Ibrahim oudste dochter is negentien. Alima is blij dat ze in Turkije is. Weg van de oorlog. Ze is blij om hier te zijn, zegt ze. Maar de wanhoop in haar ogen spreekt haar tegen. Het huilen staat ook haar nader dan het lachen. Ze staart naar de grond. Haar ouders en haar negen broertjes en zusjes zijn nog in Idlib. Ze belt hen bijna wekelijks.  


Alima is in deze grensregio verre van uitzondering. Ibrahim: ,,Hier onze buurt zijn er stuk of zes Syrische kumalar - het woord voor tweede vrouw. De meeste mannen halen hun kuma uit de vluchtelingenkampen. Daar zijn ze nog goedkoper.’’ Het is niet moeilijk om een tweede vrouw te vinden. ,,Er zijn contactpersonen die je meenemen naar het kamp en je daar aan de families en meisjes voorstellen. Voor 1500 euro heb je een meisje.’’ Hij heeft gehoord dat mannen uit andere delen van het land nu naar de grensprovincies komen, op zoek naar een vrouw.


Die huwelijken zijn niet altijd een succes, weet Ibrahim. ,,Ik behandel mijn vrouwen met respect, maar niet iedereen is zoals ik. Er zijn ook mannen die deze meisjes als seksobject zien. Soms vertrekken de meisjes na een week al weer. Soms op de huwelijksnacht al. Met het goud.’’


Naast İbrahim zit de 52-jarige Ali. Hij was veertien jaar toen hij trouwde. Zijn vrouw twaalf. Nu hebben ze tien kinderen en achttien kleinkinderen. Ook Ali overweegt een tweede vrouw uit het kamp te halen. Ibrahim lacht. ,,Ik probeer hem te overtuigen. Hij is een goede man. maar zijn vrouw..’’. Hij schudt zijn hoofd. Ali knikt gelaten. ,,Zij is alleen maar bezig met de kinderen.’’
De namen van de vrouwen zijn uit privacy overwegingen gefingeerd.
--------------------------------------------------------





Turken kopen Syrische
meisjes als tweede vrouw





SANLİURFA  Een groeiend aantal Turkse mannen in het grensregio neemt een tweede Syrische vrouw. De meisjes zijn goedkoper dan Turkse bruiden. Volgens vice-gouverneur Aylin Kiric Duman in Sanliurfa is het een groeiend probleem voor de hele grensregio.


Polygamie is officieel verboden in Turkije, maar komt in het arme zuidoosten van het land nog veel voor. Het huwelijk met de tweede of derde vrouw is niet officieel en wordt alleen door een imam voltrokken. Ook het aantal ‘kindhuwelijken’ ligt in deze regio hoger dan de rest van het land.



Ook voor de oorlog werd er over de grens getrouwd, maar niet op deze schaal, zegt gouverneur Duman. Het zijn met name middelbare mannen met veel kinderen die een tweede vrouw willen. Hun eerste vrouw is na al die bevallingen ‘snel oud’ geworden en nu met het aanbod van goedkope Syrische bruiden’, worden velen in de verleiding gebracht. ,,Dat gebeurt ook met personeel dat in de vluchtelingenkamp werkt.’’


De sociale gevolgen zijn groot. ,,Deze meisjes worden vaak uitgebuit, tegelijkertijd raken de Turkse families ontwricht en het aantal echtscheidingen loopt op.’’  Verhalen over de families die hun huur niet kunnen betalen en als betaling hun dochter ‘geven’, doen de rondte. Duman: ,, Het verbaast me niets. Ze hebben geen geld en werk is er hier nauwelijks. We horen ook steeds vaker verhalen over prostitutie.’’


De gouverneur staat niet alleen in haar zorgen. In samenwerking met de plaatselijke universiteit wordt nu een onderzoek naar het fenomeen gestart. Ook van vrouwenorganisaties en dokters in regio trekken aan de bel.. Parlementariër Mehmet Ali Ediboğlu uit Hatay, een andere grensprovincie,  bracht de problematiek al onder de aandacht van het parlement.Volgens hem worden de Syrische vrouwen ‘als een koopje’ gezien. ,,Er wordt nog geen 500 tot 1000 euro betaald.’’ Hij waarschuwde eveneens voor de sociale onrust die de Syrische bruiden teweeg brengen.  


Ook coördinator Zuha Aslan van een vrouwencentrum in Sanliurfa spreekt van een groot drama. Haar aandacht gaat vooral uit naar de Turkse vrouwen. ,,Zij zijn bang dat hun echtgenoot ineens met een Syrische kuma (Turks voor tweede vrouw) komt aanzetten.’ De Syrische vrouwen hoeven niet op veel medelijden te rekenen. Aslan: ,,Ze willen graag een Turkse man die voor hen zorgt. Ze zijn ook opener en makkelijker dan Turkse vrouwen.’’ Ze glimlacht veelzeggend. ,,Ze weten beter hoe ze een man moeten bedienen.’’ Haar opmerkelijke advies aan de Turkse vrouwen in het centrum is dan ook om zich niet alleen maar bezig te zijn met huishouden en kinderen.


-------------------------------------------------------------------------------------

Geen opmerkingen:

Een reactie posten