vrijdag 6 september 2013

Angst voor Assad's antwoord



Turken vrezen het antwoord van Assad

Door onze correspondent Jessica Maas

ISTANBUL (DPD) - Gasmakers. Bij de Turkse producenten stromen de bestellingen binnen. Uit Hatay, Gaziantep en Adana.  De provnicies aan de Syrische grens vrezen de wraak van Assad na een Amerikaanse aanval.

Voor de Turken aan de 900 kilometer lange grens komt de oorlog in Syrië al veel te dicht bij. Zij zien de duizenden vluchtelingen de grens over steken, zij zien de rebellen met steeds langer wordende baarden terug gaan om te vechten. Zij zijn de bomaanslag in grensplaats Reyhanli - waarbij in mei 52 mensen om het leven kwamen,niet vergeten. De boodschap van de Syrische vice-minister van buitenlandse zaken Faisal Mekdad dat Damascus terug zal slaan wanneer Israël, Jordanië en Turkije steun verlenen aan de Amerikaanse aanval, is aan de Turkse grens dan ook luid en helder overgekomen. De angst voor wat komen gaat, is groot.

Maar niet bij de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan. ‘’We zijn er klaar voor’’, riep hij woensdag nog strijdbaar voor vertrek naar de G20-top in St. Petersburg. Klaar voor een invasie, klaar voor een eventueel wraakactie van zijn vroegere vriend, nu aartsvijand Assad.

Ankara  is een van de grootste voorstanders van een aanval op Syrië. Al ruim twee jaar langt roept Turkije de internationale gemeenschap op in te grijpen. De afwachtende houding van het Westen irriteren Erdogan en zijn minister van buitenlandse zaken Ahmed Davutoglu mateloos. De chemische wapens veranderen nu de spelregels. Er moet worden opgetreden en hard, zo klinkt het. Geen korte ‘waarschuwingsoperatie’ maar een serieuze missie: gericht is om Assad te verdrijven. ,,Het argument van Ankara is dat een kortdurende operatie, met niet al te grote ambities, averechts zal werken. Assad zal daar alleen maar sterker uit komen en er zal nog meer bloed vloeien’’, zegt oud-diplomaat Sinan Ulgen. Erdogan zal dit vandaag in de wandelgangen van St. Petersburg - waar hij ook Obama hoopt te treffen - zeker vaak herhalen.

In eigen land heeft hij echter de oppositie niet kunnen overtuigen. De oppositiepartijen zijn faliekant tegen een aanval. Ze vrezen dat de regering medewerking aan een operatie het land verder meesleurt in het Syrische - steeds sektarisch wordende - conflict. Met de aanslag in Reyhanli als triest bewijs. Ankara’s onvoorwaardelijke steun aan de Syrische oppositie - veel rebellen gebruiken Turkije als uitvalsbasis - maakt Turkije een nog groter doelwit voor Assad.

Bovendien zal een aanval, waarschuwen de oppositieleiders, leiden tot verdere polarisatie in het land. Met name in Hatay zijn de spanningen tussen Alevieten, die Assad steunen, en Soennieten de afgelopen maanden al gevaarlijk opgelopen. ,Een operatie tegen Syria kan het begin zijn van een derde wereldoorlog.’’, zo stelde de CHP, de grootste oppositiepartij pas nog dramatisch.
Ook de BDP, de Koerdische oppositiepartij gaat nooit instemmen met een invasie, stelde een woordvoerster helder. Net als de Syrische Koerden in Rojava, zoals de Koerdische regio aan de andere kant van de grens wordt genoemd. ,,Alle Koerden zullen hiertegen protesteren.’’

De Turkse oppositie kan vooralsnog haar mening alleen in de pers kwijt. Een debat in het parlement komt er - als het aan de regering ligt - niet Vorig jaar nam het parlement al een resolutie aan dat het leger toestemming geeft over de Syrische grens te operen, dus formeel hoeft de regering niet naar het parlement. ,,Het mag dan legaal zijn, maar politiek correct is het niet’’, oordeelt oud-diplomaat Ulgen. ,,In een democratie is het niet goed om zo’n belangrijk debat in deze precaire tijden met het parlement uit de weg te gaan. Dat hebben de VS en Groot-Britannie ook niet gedaan.’’ Maar volgens hem wil de Turkse regering absoluut geen platform geven aan het ‘anti-oorlog-sentiment’ in de samenleving.  

Dat sentiment is groot. Niet alleen de oppositie maar ook het Turkse volk is sceptisch over een aanval en vrezen de gevolgen. Op steeds meer  steden worden dan ook anti-oorlogdemonstraties gehouden. De verwachting is dan ook dat wanneer de aanval een feit is, nog veel meer mensen  de straat op zullen gaan. En demonstraties, daar heeft Erdogan na afgelopen juni - de buik vol van. Een klein protest tegen de kap van een aantal bomen in een park in Istanbul, hard neergeslagen  door de politie, ontaardde in een ongekende opstand tegen de regering. Op een herhaling zit Erdogan - zeven maanden voor de verkiezingen - helemaal niet te wachten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten