zaterdag 8 juni 2013

Het gespleten Turkije van Erdogan

Het gespleten Turkije van Erdogan

Genoeg! roepen duizenden op het Taksimplein. Erdogan moet opstappen. Niet een paar bomen, maar de democratie staat op het spel. Maar lang niet iedereen heeft genoeg van de premier. Aanhangers van Tayyip zijn prima tevreden.




Volkan (37)
Eigenaar kantoorboekwinkel

,,Vrijdagavond na mijn werk rond een uur of acht kwam ik naar Taksimplein toe. Ik had gezien hoe de politie te keer ging tegen vreedzame demonstranten. Met een hoop anderen stond ik bij een barricade. Het traangas bleef maar komen. Maar wij lieten ons niet wegjagen. We kwamen na elke traangaswolk weer terug. Net voor twaalf uur werd ik mijn oog geraakt. Ik dacht dat het een traangasampul was. Overal bloed, enorme pijn. Vrienden hebben me naar een hotel in buurt gebracht, daar heeft een dokter er naar gekeken. Ik was bang, bang dat die ampul ergens mijn hersenen was binnen gedrongen. Bang dat ik het ziekenhuis niet op tijd zou bereiken. Daar bleek dat ik geraakt ben door een rubberen kogel. Die zit nu nog steeds in mijn oog. Ze kunnen nu niet veel doen, er is te veel bloed. Ik moet nu afwachten. Als het bloed is weggetrokken, dan kunnen ze opereren. De verwachting is dat het wel goed gaat komen. Maar of ik ooit weer helemaal goed kan zien? Ik ga in ieder geval een rechtszaak tegen de overheid aanspannen. Dit geweld verbaast me niet. Ik ben een revolutionair, al jaren politiek actief, strijd al jaren tegen deze regering. Ik ken de Turkse politiemacht wel.’’



Songul (43) met dochter en vriendin Tuba (34)  
Moeder en huisvrouw

,,Mijn man is twee jaar geleden overleden. Omgekomen bij een ongeluk veroorzaakt door een dronken automobilist. Ik ben blij met de nieuwe alcoholwetgeving. Het hoeft niet verboden te worden, maar je moet het niet zomaar in de supermarkt kunnen kopen. Ook in andere landen gebeurt dat, maar hier zien mensen dat meteen als een bewijs van de islamisering. Onzin. Dit wordt nooit Iran. Dit is een democratie.
Er is de laatste tien jaar zoveel verbeterd. Het onderwijs, de economie, denk aan de sociale voorzieningen, de gezondheidszorg. Vroeger gingen we om 6 uur ‘s ochtends naar het ziekenhuis om te wachten. Nu maak je een afspraak. Ik begrijp die mensen verderop niet. Ik zie geen reden om de straat op te gaan. Laat ze die bomen maar kappen, het was toch geen mooi park.  ‘s Avonds zit het vol met lijmsnuivers, een winkelcentrum schept weer banen. Natuurlijk moet de politie ingrijpen, wat moeten ze anders? Iedereen in dit land heeft het beter gekregen. De stad wordt opgeknapt, er wordt zoveel gebouwd,oude panden gesloopt. Vroeger konden vrouwen zoals ik - met hoofddoek - niet naar de universiteit. Dat was verboden. Nu wel. Dat hebben we allemaal te danken aan Tayyip.’’

Fatma (61)

,,Ik ga nooit naar demonstraties. Maar vandaag ben ik gekomen. Uit solidariteit met al die mensen hier. Al die verschillende groepen, uit totaal verschillende richtingen die spontaan samen komen. Het raakt me. Ben trots op mijn land. Niemand had dit kunnen voorspellen, maar de onvrede is gegroeid. Ik heb de AKP nooit vertrouwd en Tayyip al helemaal niet. Nu blijkt ons gelijk. De druk is maar blijven groeien. Ze hebben ons land verkocht, ze gooien de principes van Atatürk ten krabbel. Al die tegenstanders die in de gevangenis zit. Legerofficieren, journalisten. Erdogan is een dictator, zo kan ik het wel stellen. Hij bepaalt wat er gebeurt in dit land en wij hebben dat maar te pikken en onze mond houden. Nu legt hij de verkoop van alcohol weer aan banden. De laatste tijd ging het ineens heel hard. Maar mensen zijn niet meer bang, ze houden hun mond niet meer. Ik hoop dat hij aftreed.De premier schildert ons af als marginale radicalen, als çapülcu als stropers. Maar dat zijn we niet.Ik zie het overal om me heen. Ook bij ons in de buurt. Elke avond slaan we op pannen en potten, uit protest.’’

Ahmed (36)

,,Ik heb zestien jaar bij Turkish Airlines gewerkt, de laatste jaren als purser. Tot 29 mei 2012. Toen werd ik ontslagen. Ik was die dag vrij en was naar een stakingsbijeenkomst van de vakbond gegaan. Een wilde actie tegen een nieuwe wet die ons het stakingsrecht zou ontnemen. Met een mailtje ben ik ontslagen, samen met nog 304 collega’s. Totaal willekeurig en zo onrechtvaardig. Dat is de schuld van de huidige regering. Onder de AKP zijn de arbeidsrechten volledig uitgehold. Iedereen is bang om zijn mond open te doen. Turkish Airlines is een klein Turkije. Bij elke machtswisseling in dit land wordt ook bij de directie vervangen door aanhangers van de partij. Wat bij THY gebeurt, is een voorbode voor zaken die in het land spelen.  Ik ben nu bijna een jaar werkloos. Mijn leven is totaal veranderd. Maar ik heb besloten om al die energie die ik voor mijn werk gaf, nu te gebruiken om mijn gelijk te halen. Ik maakte me al langer zorgen, de druk werd steeds verder opgevoerd en hoe lang kun je blijven zwijgen? Tot er niemand meer over is?’’


Mehmet (46)
Eigenaar winkel in bouwmateriaal

,,Ik heb op Erdogan gestemd en zou dat morgen weer doen. Dit land heeft een sterk autoritaire leider nodig. Als je schreeuwt, dan luisteren mensen. Dat zit in onze cultuur. Deze gebeurtenissen schaden hem niet. Hij kan zelfs meer stemmen krijgen. Ik ben de jongste niet meer, heb partijen zien komen en gaan en ik zeg eerlijk: het gaat beter in dit land dan ooit tevoren. Kijk in deze wijk, bijna iedereen kan zich nu een auto veroorloven. Dat was tien jaar geleden wel anders. Het land is een stuk toleranter geworden. Ook voor mensen zoals ik. Ik ben religieus, mijn vrouw draagt een zwarte boerka. Tien jaar geleden was de druk op ons veel groter ik had toen nog een langere baard en we werden overal vreemd aangekeken. Nu niet meer. Ik geloof niet dat deze protesten tot een tweedeling leiden. Dit is Turkije. Ik heb ook vrienden die op het plein staan. Communisten, Koerden, Alevi. Maar als je vraagt waarom? Dan kunnen ze daar geen antwoord op geven. Veel wordt georganiseerd door de oppositie, door de bonden. Zij hebben een andere agenda. De politie treedt op, maar alleen wanneer ze geprovoceerd worden. Geloof al die leugens op Twitter niet.’’’



Yasemin (16)
Scholier

,,Veel klasgenoten gaan na school meteen naar Taksim. De meeste klasgenoten zijn Koerdisch, net als ik. Maar zij moeten de premier niet. Ik wel. Ik hou echt van Erdogan. Alles wat hij doet, is voor de mensen. Mijn ouders stemmen ook altijd op hem. Ik kom uit een religieus gezin, mijn moeder draagt een hoofddoek. Ik eigenlijk ook, maar niet altijd. Het was zo warm vandaag, dus ik hem net afgedaan. Dat vind mijn moeder geen probleem. Die mensen in het park hebben het over onderdrukking. Dat voel ik helemaal niet. Ik zou morgen op Erdogan stemmen, maar ik vind het wel gek dat hij nu het land uit is. Dat begrijp ik niet. Juist nu? Ik vind ook niet dat ze die bomen in het park moeten omkappen. Er is al niet zoveel groen in het centrum.  Maar waarom lossen de demonstranten dat niet met praten op?  We hebben ‘s avonds last van het traangas. We moeten de ramen echt dichthouden. Maar die mensen daar steken zelfs politiewagens in brand. Dat vind ik zo stom, wat heb je daar nou aan? Ik wil later politieagent worden. Dat wil ik al heel lang. Ik wil de mensen en Turkije dienen. Of ik dan ook met traangas ga schieten? Liever niet natuurlijk, alleen als het echt nodig is.’’

Geen opmerkingen:

Een reactie posten