maandag 6 mei 2013

De export van de Partij voor de Dieren


De Partij voor de Dieren 
als Nederlands exportproduct



Foto Agata Skowronek




Marianne Thieme gaf dit weekend advies in Istanbul aan de collega’s van de Hayvan Partisi, Turkse partij voor de Dieren. ,,Hou vol’’

Een oudere man lacht luid wanneer hij het bord ziet dat Demet Esra Köse vasthoudt. Hayvan Partisi staat er onder de kop van de ezel. Ofwel Dierenpartij. De man vindt het een goede grap. Köse poseert samen met haar ‘rolmodel’ Marianne Thieme op het Taksimplein, hartje Istanbul.


Op uitnodiging van de Turkse dierenvrienden is Thieme dit weekend in de metropool.,,We willen graag raad van de Nederlanders’’, zegt de 28-jarige Köse. Ze kijkt niet meer op de lacherige en spottende reacties die de Turkse dierenpartij oproept. ,,Mensen maken ons natuurlijk belachelijk. Een Partij voor de Dieren? Zijn er niet genoeg problemen in Turkije?, klinkt het.’’ Aan problemen geen gebrek in Turkije, beaamt ze. ,,Maar dat betekent niet dat dieren pas op het laatst aan bod moeten komen. Wij willen dieren een stem geven, anderen zetten zich in voor kinderen of mensenrechten.’’

De docente, die in gedrevenheid niets onderdoet voor haar Nederlandse collega,  richtte samen met een klein groepje dierenactivisten twee jaar geleden de Turkse partij voor de Dieren op. Een kleine en voor veel Turken nog een totaal onbekende partij.  Marianne Thieme is blij met uitnodiging van de Turken, vertelt ze voorafgaand aan de lezing ‘Dieren en Politiek’.

,,We trekken vanaf het begin veel aandacht uit het buitenland. Ons succes heeft velen geïnspireerd er zijn nu veertien dierenpartijen wereldwijd. Ik vind het geweldig dat er ook Turkije daar ook bij hoort. Dat ook hier mensen zijn die het anders willen.’’  De PvD als Nederlands exportproduct? Thieme knikt enthousiast: ,,Een erg succesvol  exportproduct. We hebben inmiddels een drukbezochte internationale website, in negen talen, dat wordt binnenkort uitgebreid naar veertien. Met een toolkit: Hoe start ik een Partij voor de Dieren.’’

De partij in Turkije heeft nog een lange weg te gaan, getuige de lage opkomst. Ook de première van de documentaire ‘De Haas in de marathon’ over tien jaar Partij van de Dieren in Nederland, zaterdagavond, trok verre van een volle zaal.  ,,Dat geeft niets’’, zegt Thieme.  In Nederland komen nu twee-, driehonderd man wanneer ik een lezing geef, maar dat was tien jaar geleden ook wel anders. Het gaat ook niet om het aantal, het gaat er om wie je raakt.’’

Hou vol, houdt ze de Turkse dierenliefhebbers dan ook voor.,,Weet je dat onderdeel uit maakt van een groeiende groep mensen wereldwijd die vinden het anders moet. Dat we moeten stoppen met het mens-centrale denken.’’ Een jongen met lang haar, Veganist staat met grote letters op zijn T-shirt - knikt instemmend. Mooi gesproken. Thieme gaat verder. ,Wees geen moraal ridder. Sta open voor iedereen, voor vleeseters én veganisten. Wij verenigen iedereen. Links en rechts.’’

Een Turkse wil weten hoe de Nederlandse over ritueel slachten denkt. Daar heeft Thieme wel een antwoord op. ,,Drieduizend jaar geleden was ritueel slachten misschien meest diervriendelijke manier, maar dat is het nu niet meer. De islam heeft dierenwelzijn en compassie hoog in het vaandel staan. In Nederland staan veel moslims open voor verdoofd ritueel slachten.’’ Opnieuw instemmend geknik.

Demet, de Turkse Marianne Thieme is in ieder geval geïnspireerd.,,We hebben zoveel plannen, er is nog zoveel werk te verzetten. Onze volgend actie is om samen met Diyanet, het ministerie voor religieuze zaken, in de moskeeën aandacht te besteden aan dierenwelzijn.’’
Of ze ooit in het Turkse parlement terecht komt? Lachend. ,,Dat is nu niet bepaald realistisch. We hebben een kiesdrempel van tien procent. Maar wie weet over tien jaar? Ik wil wel.’’


Geen opmerkingen:

Een reactie posten