donderdag 27 december 2012

Uludere wacht nog steeds op antwoorden

De aardbeving van Uludere

Het is bijna een jaar geleden dat het Turkse leger ‘per ongeluk’ 34 Koerdische smokkelaars uit Uludere bombardeerden. De nabestaanden wachten nog steeds op antwoorden en excuses.
Op woensdag 28 december 2011, net na een examen, krijgt de universiteitsstudent Ferhat Encu in Adana een telefoontje van zijn vader uit Uludere, bijna 800 kilometer verderop. Ongerust neemt hij op. Zijn vader belt niet vaak. ,,Een aardbeving heeft ons dorp geraakt’, zegt zijn vader in het Koerdisch. ,,Ik dacht aan een echte aardbeving maar mijn vader vertelde dat er bommen waren gevallen en dat mijn broer en neven dood waren.’’

Het bombardement veranderde het leven van de 27-jarige student. In een klap was hij zijn 17-jarige broer Serhat en nog 10 andere familieleden kwijt. De bommen van het Turkse leger doodden die ochtend 34 Koerdische smokkelaars - onder wie veel tieners, de jongste was twaalf. Het leger- zo luidt de verklaring - had ze aangezien voor PKK-strijders.

Student Ferhat keerde halsoverkop terug naar huis.  Naar het dorp waar bijna iedereen leeft van de handel met Irak. Hij trof totale ontreddering aan. De familieleden waren zelf naar de plaats van het bombardement gegaan en hadden daar de lichaamsdelen bij elkaar gezocht en op de rug van ezels - door de sneeuw - terug gebracht naar het dorp. Ambulances of militairen waren niet te zien. ,,Toen ik aan kwam en al dle lichamen in de sneeuw zag liggen, werd ik woedend. Ik voelde voor het eerst echte haat tegen de staat.’’

Inmiddels een jaar na dato wacht het dorp nog steeds op een verklaring. Niemand van de Turkse overheid of het leger heeft zijn excuses aangeboden. De aangeboden financiële compensatie door de staat is unaniem geweigerd. Ferhat: ,,Een belediging, ze kunnen dit niet afkopen. Het aanbod laat zien hoe de staat over de Koerdische kwestie denkt. We willen geen geld, we willen gerechtigheid.’’ Volgens hem had de staat dit verzet niet verwacht. ,,Ze dacht dat we het geld zouden accepteren en zwijgen.’’ Ook het rapport van een speciale parlementaire commissie die onderzoek doet naar het bombardement laat op zich wachten en wordt keer op keer uitgesteld.

Maar zwijgen doet Ferhat niet. Hij heeft zich het afgelopen jaar ontpopt als woordvoerder van de nabestaanden. Maar liefst zes keer werd hij gearrresteerd.  Een legerofficier dreigde voor de camera’s dat ‘zijn tijd nog wel zou komen’. ,,Maar ik hou niet op met schreeuwen tot dat de verantwoordelijken terecht staan. Ik ben niet bang voor de staat.’’

En hij is niet enige die vraagt om opheldering. Mensenrechtenorganisaties houden handtekeningenactie en de Koerdische partij BDP en grootste oppositiepartij CHP vragen keer op keer om antwoorden. Tot woede van premier Tayyip Erdogan die eerder dit jaar de oppositie verweet ‘over de ruggen van de slachtoffers’ politiek te bedrijven.

Ook buiten Turkije worden de ontwikkelingen gevolgd. De Europese Commissie bekritiseert in het laatste voortgangsrapport over de Turkse toetreding tot de EU,  de gang van zaken rond Uludere scherp. ,,Geruchten over verkeerde inlichtingen en operationele nalatigheid zijn niet opgehelderd’’, zo staat in het rapport. Speciaal VN-rapporteur Christof Heyns voor buitenrechtelijke executies, vorige maand in Turkije, sprak zijn grote zorgen.

Ferhat heeft zijn hoop gevestigd op het buitenland. ,,Wellicht kan het Europees Hof voor de Mensenrechten de Turkse autoriteiten dwingen dit op te lossen.’’
--------------------------
---------------------

Geen opmerkingen:

Een reactie posten