vrijdag 6 juli 2012

Schieten zonder aarzeling..

TURKIJE TOLEREERT NIETS VAN MEER VAN SYRIĖ

 ,We zien niets meer door de vingers. Als Syriė nog één fout maakt, dan schieten we. Zonder aarzeling.'' Suphi Atan, de vertegenwoordiger van het Turkse ministerie van buitenlandse zaken in grensprovincie Kilis en verantwoordelijk voor de vluchtelingenkampen aan de grens, windt er geen doekjes om. Ankara mag dan niet uit zijn op een oorlog met de buren, maar de drang naar vergelding is groot. Of Turkije zich zal weten te beheersen, moet de komende dagen duidelijk worden.

De grens aan de spanning loopt op. Gisteren werden vijf Turkse vrachtwagens in Syriė - drie kilometer van de grens in Kilis - onder vuur genomen. Honderd kilometer verderop proberen de Turkse brandweer de bosbranden die in Syriė zijn ontstaan, te bedwingen. Volgens de media aangestoken door de mannen van Assad. Vandaag houdt het leger in Malatya een ceremonie voor de twee piloten die in de straaljager zaten die op 22 juni door Syriė werd neergehaald. De lichamen van de 'martelaren' werden deze week voor de Syrische kust gelokaliseerd. Het zijn stuk voor stuk berichten die de woede van de Turken verder aanwakkeren..

Suphi Atan in het Kilis-vluchtelingenkamp boven op de grens, lijkt te hopen op een aanleiding van Syrische zijde. ,,We tolereren niets meer van Syriė'', zegt hij nogmaals Om zijn woorden kracht bij te zetten, stopt hij aan het eind van het gesprek een pistool in zijn boekriem. ,,Persoonlijke veiligheid'', glimlacht hij. Van de 12.0000 vluchtelingen in het kamp komt Turkije liever vandaag dan morgen in actie. ,,De Turkse premier Erdogan moet niets meer accepteren van Assad'', zegt de 23-jarige Mozna uit Alepo strijdlustig.

De economie studente vluchtte drie maanden geleden - met haar ouders, twee zussen en twee broertjes - de grens over. ,,Mijn twee oudere broers vechten nu bij het Vrije Syrische Leger. Ik spreek ze bijna dagelijks, maar ik ben elke dag bang dat het de laatste keer is.'' Haar ogen vullen zich met tranen. Haar 18-jarige zus laat een filmpje op haar mobieltje zien. Het zijn gruwelijke beelden van verkoolde lijken in een woning in Aleppo. ,,De wereld moet iets doen''. De 23-jarige rebel Mithat - dikke rossige baard en groene pet - wacht niet op de wereld. Hij vecht steekt morgen de grens weer over om te vechten. ,,Het leger van Assad wordt kleiner en kleiner. Steeds meer soldaten lopen weg. Het Vrije Syrische Leger wordt steeds groter. Er zijn nu jongens van vijftien die met ons vechten.''

De Syrische dokter Serif ziet de verschrikkingen van de strijd dagelijks. ,,Kinderen die tussen de ogen zijn geschoten.'' Hij zit nu in het ziekenhuis in de Turkse grensstad Kilis. Zijn broer is bij een aanval op zijn stad - tachtig kilometer van de grens - zwaar gewond geraakt en door de rebellen naar Turkije gebracht. ,,Het ergste zijn nu de paramilitaire bendes. Dat zijn geen soldaten, maar criminelen. Ze geven om niets en niemand. Assad heeft ze allemaal een wapen gegeven.''

Geen opmerkingen:

Een reactie posten