donderdag 26 juli 2012

Na Assad?

'WE HEBBEN GEEN ALEVITISCHE VARKENS NODIG'



De dagen van de Syrische president Assad zijn geteld, klinkt het overal. Maar wat volgt daarna? De angst voor een burgeroorlog tussen de vele etnische groepen is groot. In het Turkse Antakya blikken Syriërs vooruit.

 ,,Zelfs als Assad weg is, kan ik niet terug naar Syrië. Ik beland onmiddellijk in de gevangenis.'' De 36-jarge Thair Abboub is aleviet, net als Syrische president Basar al Assad. Als een van de weinige alevieten keerde hij zich al bij het begin van de revolutie tegen het regime. Dat werd hem niet in dank afgenomen. Hij wordt in eigen kring als verrader gezien en belandde twee keer in de gevangenis. Hij wachtte niet op de derde keer en vluchtte naar Turkije. In Istanbul sloot hij zich aan bij de Syrische oppositie. ,,Maar ik ontdekte al heel snel dat zij net zo slecht tegen kritiek kunnen als Assad. Dezelfde mentaliteit, waar ik al twintig jaar tegen vecht. Als zij aan de macht komen, verandert er niets in Syrië.''

Hij vreest dat het etnische geweld oplaait na het vertrek van Assad. ,,Er zullen mensen zijn die wraak willen nemen op de alevieten. Dat is zeker.'' De opmars van het Moslim Broederschap in Syrië boezemt hem angst in. ,,Twee dagen geleden wilde ik me - uit wanhoop - aansluiten bij het Vrije Syrische Leger. Ik had besloten om terug te gaan om te vechten. Maar ze wilden me niet.'' Hij zucht. ,,We hebben geen hulp van alevitische varkens nodig, zei een van hen.''

Abboub is niet de enige die met angst naar de toekomst van zijn land kijkt. Ook de Syrische-Koerdische activist Hafiz Abdulrahman uit Qamisla vreest dat het nog heel lang gaat duren voordat de rust terugkeert. De Koerdische PYD - met nauwe banden met de terreurbeweging PKK - heeft het sinds vorige week in het Koerdische gebied in het noorden - aan de Turkse grens - voor het zeggen. Na de grote aanslag in Damascus vorige week trokken de troepen van Assad zich terug en namen de Koerden de controle over. ,,Velen hopen op een federale regering, die de Koerden - net als in Noord-Irak - zelfbestuur geeft.''

In Ankara worden de ontwikkelingen aan de noordelijke grens nauwlettend gevolgd. Een Syrische Koerdistan is het laatste wat Turkije wil. Abdulrahman: ,,Ankara stuurt niet voor niets zoveel troepen naar de grens. Maar zijn zoveel vraagtekens. Krijgen we een islamitische regering of seculier beleid, worden de rechten van de minderheden echt gerespecteerd? Dit land is vijftig jaar onderdrukt, dat los je niet zomaar op.''

Zo pessimistisch is de 33-jarige soennitische Abdullah, strijder bij het Vrije Syrische Leger niet. Met zijn zwarte dikke baard valt hij op in de straten van Antakya. Morgen steekt hij de grens weer over om tegen de 'beesten' van Assad te vechten. ,,Alles wordt beter wanneer Assad weg is. Er komt geen burgeroorlog. Alevieten, Koerden, christenen, soennieten. Iedereen zal bevrijd zijn en vreedzaam samen leven. Assad is het enige probleem van Syrië. Maar wij zullen vechten tot hij weg is of tot we dood neervallen.''

De werkelijkheid van Muhammed, een Syrische chauffeur, ziet er totaal anders uit. President Assad gaat helemaal niet weg. ,,Alleen Assad kan Syrië bij elkaar houden. De wereldmedia liegen alles bij elkaar. Er is niets aan de hand. Assad vecht alleen tegen de terroristen die het land proberen kapot te maken. Dat zou elke leider doen.'' Hij priemt een vinger de lucht in. ,,Zonder Assad breekt er een burgeroorlog los. De zogenaamde vluchtelingen komen alleen naar Turkije voor het geld. Het zijn allemaal leugens, leugens, leugens.''

Geen opmerkingen:

Een reactie posten