donderdag 11 november 2010

Nederlandse ondernemers

Ondernemers trekken zich weinig van anti-Turkije wind

Van dubbele paspoorten tot de toelating van Turkije tot de Europese Unie. Er waait een stevige anti-Turkije wind in Nederland. Het Nederlands bedrijfsleven trekt zich daar maar weinig van aan. De aandacht voor het land is ongekend groot.

De cijfers liegen er niet om. Maar liefst ruim 1800 Nederlandse bedrijven zijn in Turkije gevestigd. Grote namen- als Unilever en ING - tot kleine eenmanszaakjes. Alleen het afgelopen jaar al kwamen er 146 bedrijven bij.
‘’We zien een duidelijke toename in allerlei aanvragen uit het Nederlandse bedrijfsleven”, zegt consul-generaal Onno Kervers in Istanbul. Ook het aantal handelsmissies dat richting Turkije gaat, groeit. Deze maand alleen al komen drie Nederlandse delegaties - vanuit de Kamer van Koophandels, de afvalbranche en de medische industrie - naar Istanbul en Ankara toe. Allemaal ondernemers -  die een graantje mee willen pikken van de booming Turkse economie. Kervers: ”De groeicijfers zijn spectaculair.Tel daar bij op een jonge bevolking - zeventig project is nog onder de dertig- en de belangstelling is wel te verklaren.” Niet voor niets noemde het gerenomeerde blad The Economist Turkije pas nog het China van Europa.

En dat terwijl in Nederland zelf juist een sterke anti-Turkije wind waait. Niet alleen is er Geert Wilders die vindt dat Turkije ‘nooit’ lid mag worden van de Europese Unie. Premier Mark Rutte kwetste onlangs veel Turkse Nederlanders toen hij in een kamerdebat aangaf geen probleem te hebben met het Zweedse paspoort van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner, maar dat wel te hebben als zij van Turkse afkomst was geweest. De uitlatingen van de kersverse premier vielen ook totaal verkeerd in Ankara. Minister Faruk Çelik noemde ‘de uitlatingen discriminerend en ongelukkig.’  
Maar bedrijven trekken zich weinig van de politiek aan, zegt directeur Michael Westenberg van WestMountain Group in Istanbul. Het bedrijf helpt buitenlandse ondernemingen bij de opstart in Turkije. “In Nederland en Duitsland zitten veel hoofdkantoren van multinationals. Zij hebben door de crisis veel omzetverliezen geleden, de nabije groeimarkten zijn Turkije en Rusland. Om die verliezen te compenseren of produktiekosten verder te verlagen, komen ze nu deze kant op.” Uit de Turkse hoek krijgt hij regelmatig vragen over de Nederlandse politiek. “Ze willen weten waarom de stemming zo anti-Turks en anti-islam is. Maar voor de Turken geldt ook business is business. Ik hoop alleen dat Nederland zich niet meer en meer gaat isoleren, dat zou als een van de grootste investeerders in Turkije niet goed zijn voor de handelsbetrekkingen.”
Het Turkije Instituut in Den Haag merkt ook de enorme belangstelling uit de zakenwereld en wordt overstelpt met aanvragen voor lezingen en mastersclasses.‘Voor ondernemers is het heel simpel. Er valt geld te verdienen in Turkije”, zegt directeur Lily Spangers. “Onbekend maakt onbemind, maar Turkije staat nu zoveel in de belangstelling, weliswaar negatief maar toch. Het Wilders-effect kan nog wel eens heel anders uitpakken.”





Fikret Aydogan (42) Den Bosch
Directeur Telecombedrijf Toptel Istanbul

‘Zes jaar geleden ben ik in Istanbul een vestiging van Toptel gestart, destijds nog onderdeel van Toptel Nederland, nu zijn we zelfstandig.  We importeren telefooncentrales. De tijd was er rijp voor. Turkije is een enorme groeimarkt. Makkelijk was het in het begin niet. Ik ben in Nederland opgegroeid en erg gewend geraakt aan de Nederlandse manier van zaken doen.  Maar ik mag niet mopperen, heb hier nu zes man in dienst. De belangstelling voor Turkije is groot. Ondernemers moeten snel zijn, anders missen ze de boot. De meesten zijn nuchter, ze trekken zich niet zoveel aan van de politiek. Ik moet er maar om lachen. Maar goed voor het imago van Nederland is het niet.’






Monica Hillebrand (42) Amsterdam
Eigenaar Side Beauty in Antalya

“Twee jaar geleden ben ik in Turkije begonnen. Eerst met de import van wimperextensies maar dat kwam niet goed van de grond. Inmiddels begeleid ik Nederlanders die hier in Antalya een cosmetische operatie ondergaan. Ik heb veel clienten voor haartransplantaties maar ook facelifts. Ondernemen in Turkije is zeker anders. Een bezoek aan de bank daar moet je een halve dag voor uittrekken. Als je daar niet tegen kunt, dan red je het hier niet. Ik volg de Nederlandse politiek op een afstandje, maar ik maak wel zorgen over de ontwikkelingen van de laatste tijd. De negatieve houding richting Turkije, is niet goed voor mijn zaak. De vooroordelen zijn al groot. Veel klanten zijn vaak verbaasd hoe modern het hier is.”







Roger Lenders (36) Kessel (Limburg)
Joint venture met Turkse partner
Ege Organik Asparagus Manisa

‘In 2007 zijn we al op zoek gegaan naar een partner in Turkije. Het klimaat leent zich hier uitstekend voor de aspergeteelt. Een jaar later hadden we een biologische teler rozijnen en druiven gevonden. Net als wij een familiebedrijf. Zo is Ege Organik Asparagus ontstaan. We sturen de aspergeplanten en de kennis. De asperges zijn voor de lokale markt. En we proberen nu bij de supermarkten binnen te komen. De interesse vanuit de Nederlandse land-en tuimbouw voor Turkije is groot. Maar eenvoudig is het niet. Drie stappen vooruit, twee achteruit. Wat de politiek betreft, we zijn ondernemers, we kijken waar de kansen liggen. Maar ik hoorwel eens reacties. Dan denk ik: ga er eerst zelfs eens kijken.”

Geen opmerkingen:

Een reactie posten