maandag 25 oktober 2010

Raketschild


Turkije koorddanst tussen oost en west

De relatie tussen Washington en Ankara staat onder grote druk nu Turkije aarzelt medewerking te verlenen aan een nieuwe raketschild van de Navo. Ankara wil zowel de oude bondgenoten in het Westen als de nieuwe vrienden in het oosten niet kwetsen.



ISTANBUL - De Amerikaanse druk op Turkije om mee te werken aan een nieuwe raketafweersysteem groeit met de dag. Op de Navo-top in Lisabon volgende maand wordt een antwoord van Turkije verwacht. Ankara balanceert tussen Oost en West.
Het plan voor een raketschild dat de VS moet beschermen, is al oud en stamt uit het Bush tijdperk en wat destijds met name bedoeld als bescherming tegen een aanval uit Russische hoek. Inmiddels - onder Obama’s leiding - wordt het project groter aangepakt en doet Washinton veel moeite om de Navo enthousiast te krijgen voor het project. Het schild moet nu zowel Amerika als Europa tegen aanvallen van landen van landen als Iran beschermen.
Dit alles gaat volgens Navo-voorman Anders Fogh Rasmussen de leden van het militair bondgenootschap de komende tien jaar ongeveer tweehonderd miljoen euro kosten. Washington betaalt het grootste deel van de rekening. De meeste Europese landen hebben zich al achter het ‘schild’ geschaard. Maar strategisch gelegen Navo-lid Turkije, waar een van radarstations moet komen, niet.
Ankara zit in dubio. De regering wil zowel de oude bondgenoten in het Westen als de nieuwe vrienden in het Oosten niet voor het hoofd stoten. Gevreesd wordt dat het raketschild met name door Teheran als een belediging wordt opgevat. En dat terwijl de afgelopen jaren de relatie tussen Iran en Turkije enorm is verbeterd. Dit is een gevolg van het nieuwe buitenlandbeleid van de gematigd islamtische AKP-regering. Het zogeheten ‘nulproblemen met de buren’-beleid heeft succes. De banden met buurlanden Syrie en Iran zijn nog nooit zo geweest. De handel met de buren is explosief gegroeid en de visabeperkingen zijn opgeheven.
Dit beleid van Ahmet Davutoglu, de energieke minister van buitenlandse zaken wordt met argwaan door Washington en het Westen gadegeslagen. De verhoudingen werden er niet beter op toen Turkije dit jaar als tijdelijk lid van de Veiligheidsraad, samen met Brazilië, nee zei tegen verdergaande sancties tegen Iran, vanwege diens omstreden nucelair programma.
Tel daarbij op Ankara’s recente aanvaringen met Israël. De verhoudingen met deze oude bondgenoot zijn enorm verslechterd na de Israëlische inval op het konvooi met hulpgoederen voor Gaza, waarbij negen doden vielen. Vorige week nog dreigde premier Recep Tayyip Erdogan zijn bezoek aan een klimaattop in Griekenland af te gelasten wanneer de Israëlische premier Netanyahu ook zou deelnemen. Dit alles voedt keer op keer de vraag of Ankara zich afkeert van het Westen.
En die vraag klinkt nu Ankara aarzelt over het antiraketschild opnieuw. Keert het land de rug naar het Westen? In Turkije zelf wordt dit elke keer ontkend. Maar die nieuwe rol van Turken brengt de oude bondgenoten in ieder geval in verwarring.
Om de zaak niet verder op de spits te drijven is verwachting dat Turkije volgend maand uiteindelijk wel zla instemmen met de plannen voor het Westerse raketschild.  De relatie met de Amerikanen - die ook het Turkse leger met militiaire inlichtingen bijstaan in de strijd tegen de Koerdische rebellen - is daarvoor té belangrijk. Maar Turkije zal wel een aantal strikte voorwaarden op tafel leggen. Zo zal het eisen dat Iran niet expliciet genoemd wordt als mogelijke dreiging voor de Navo. En het schild moet het hele Turkse grondgebied beschermen en niet alleen gericht zijn op mogelijke raketten uit Iraanse hoek.

1 opmerking:

  1. Turkije moet eerst en vooral hun eigen belangen verdedigen, dan pas zien of er pro s of contra s zijn ivm de overeenkomsten. Ik betrouw ons minister hij zal geen fouten begaan. Het westen moet een beslissing nemen of Türkije verwerpen uit eu, of volledig er achter staan. Naar mijn mening zal Türkije een grote fout begaan als het volledig europa wordt, zijn macht zal niet meer bestaan Europa die werkt onder leiding van Amerika, Turkije is momenteel onafhankelijkK. Westen die slachtmachines zijn van de armere landen voor geld zou ik persoonlijk niet willen dat Turkije voor vrede werkt en veel heeft gedaan niet bijhoort laat hun maar verder doden laat Turkije maar verder werken voor de echte vrede, dan kunnen we tenminste ergens terecht die met vrede leeft in de toekomst. dag

    BeantwoordenVerwijderen