woensdag 22 september 2010

Schoolboycot

Koerden houden kroost thuis

Veel Koerdische families in Zuidoost-Turkije houden deze week, aan het begin van het nieuwe schooljaar, hun kinderen thuis. Ze eisen onderwijs in de eigen taal.


VAN - De schoolbanken van basisschool Dumlupinar in Van, Oost-Turkije, blijven leeg vandaag. „We eisen onderwijs in onze eigen taal, het Koerdisch. Ik wil dat we straks eigen dokters hebben die in die taal met patiënten kunnen spreken”, zegt Hanim Acer ( 35), moeder van negen kinderen. Allemaal blijven ze deze week thuis.
Alle ouders in deze wijk – een van de armste van Van, waar de werkloosheid torenhoog is – geven gehoor aan de schoolboycot. Uitgeroepen door de TZP-Kurdi, de Koerdische Taal Organisatie. De organisatie protesteert hiermee tegen het jarenlange beleid dat de Koerden zich maar moesten aanpassen
en Turks moesten leren, en eist onderwijs in de eigen taal.

De boycot wordt ondersteund door de Koerdische politieke partij, de BDP. En de steun voor deze partij is groot in deze wijk. Veel van de bewoners zijn jaren geleden door het Turkse leger, in de jacht op de Koerdische afscheidingsbeweging PKK , uit hun dorpen verjaagd en in deze buitenwijk van Van terechtgekomen. De huizen zijn stuk voor stuk bouwvallig, de kleine straten niet geasfalteerd, de gezinnen kinderrijk. Een jonge moeder met baby op haar arm loopt schuchter voorbij.

„Öcalan, Öcalan”, roept een jongentje van nog geen zeven. Zoals op veel plekken in het arme zuidoosten van Turkije worden de kinderen hier grootgebracht met verhalen over de PKK- guerilla’s en
hun strijd. Abdullah Öcalan, de gevangengenomen leider van de beweging die een levenslange gevangenisstraf uitzit, is hier ongekend populair.
De opvattingen in de wijk zijn radicaal. „Mijn kinderen hebben geen Turks nodig, alleen Koerdisch. Ik wil niets met de Turken te maken hebben”, zegt vader Mickail Acer. Beloftes van de regerende AKP om de positie van de Koerden de komende jaren te verbeteren en hun identiteit te respecteren - mede ook vanwege toenadering tot de Europese Unie - gelooft
hij niet. Zoals velen hier droomt hij van een zelfstandig Koerdistan. „Wij luisteren alleen naar meneer Öcalan.”
Niet alleen in deze wijk in Van wordt aan de schoolboycot gehoor gegeven. In verschillende Koerdische
provincies blijven de schoolbanken leeg. Volgens de media bezochten agenten een groot aantal scholen en noteerden de namen van de afwezige kinderen.
De boycot heeft een storm van kritiek in het land losgemaakt. Met name omdat juist in het zuidoosten veel ouders hun kinderen – vooral meisjes – traditioneel niet naar school sturen. Allerlei organisaties proberen met nationale campagnes deze mentaliteit te veranderen. Ook president Abdullah Gül liet gisteren, bij de Algemene Vergadering van de VN in New York, zijn afkeuring blijken. „Het is onjuist
om kinderen te gebruiken voor politieke doeleinden.”
Ook de Koerdische mensenrechtenorganisatie Mazlum-Der keurt de boycot af. „Les in de eigen taal is een basisrecht, maar ik vind het onjuist om kinderen hier het slachtoffer van te laten worden” , zegt Fatma Erdemci van de organisatie in Van. Cüneyt Canis, voorman van de lokale afdeling van de BDP wuift alle kritiek weg. „ Onze kinderen zijn al jaren slachtoffer van de assimilatiepolitiek van Ankara voor de Koerden. Genoeg is
genoeg.”

Geen opmerkingen:

Een reactie posten