woensdag 8 september 2010

Dromen van voetbal


Afrikanen in Istanbul vechten voor profcontact



Africa Cup in Istanbul, foto Agata Skworonek
Allemaal hebben ze dezelfde droom. Een voetbalcarrière in Europa. De spelers van de African Cup in Istanbul – velen zijn illegaal – hopen door iemand gescout te worden.


ISTANBUL – Twee weken geleden kwam hij in Istanbul aan. De 16- jarige Jerry uit Nigeria. Hij heeft één doel voor ogen. Voetballen.,,Ik hoop een contract te tekenen bij Besiktas’’, klinkt het vastberaden. ,,Lastig? Ik weet dat ik kan voetballen. En anders ga ik naar Europa.’’
Vooralsnog zit Jerry in de volle zon op de tribune van amateurclub Ferikoy in een oude wijk in Istanbul. Hier wordt de komende weken de African Cup gespeeld. Op het veld lopen de teams van Kameroen en Nigeria zich warm.
De amateurcompetitie wordt door Afrikaanse migranten – velen zijn hier illegaal – georganiseerd. Dit jaar doen twaalf landen mee. ,We willen onszelf presenteren, laten zien wat voor talent we in huis hebben’’, zegt de Nigeriaanse Julius, een van de organisatoren.,,En het is voor de jongens een goede manier om alle ellende even te vergeten.’’ Want zoals Julius, zelf al vier jaar in Istanbul, het uitdrukt: ,,It is not easy voor a black brother in Turkey’’.De discriminatie is groot, de huren hoog en werk is er amper.,,Turken hebben het niet op zwarten. Ze noemen ons apen.’’ Zelf droomt hij nog steeds van een carrière in Europa. ,,Misschien ga ik volgend jaar naar Bulgarije om te spelen. Ik heb contacten daar’’, klinkt het.
Dagelijks arriveren tientallen Afrikaanse jongens – het overgrote deel komt uit Nigeria – met weinig bagage maar vol verwachtingen in Istanbul. Al snel komen ze er achter dat niemand daar op hen zit te wachten. Turkije zelf accepteert geen asielzoekers en Europa zit potdicht. Asielprocedures voor een ander land nemen jaren in beslag en de kans van slagen is gering. Velen proberen het niet eens. Zij blijven illegaal in Turkije en zoeken een andere weg om naar Europa te gaan.
En voetballen, zo geloven de spelers van de African Cup, kán het ticket naar het beloofde land zijn. Sterspelers als de Ghanees Stephan Appiah, voorheen Juventus en Fenerbahce en Senegalees Shabani Nonda, voorheen Galatasaray, zijn hier dé voorbeelden.
Op het veld in Ferikoy gaat het er fanatiek aan toe. Nigeria heeft net geschoord. ,,Hij is ziek’’, foetert nummer vijf van Kameroen naar een tegenspeler die hem zojuist onderuit heeft gehaald.
Op de tribunes – vol met Afrikanen – klinkt verontwaardigd gejoel. Serieuze scouts zijn niet te zien. Julius maakt zich geen zorgen. ,,De competitie is nog maar net begonnen.’’ De coach van Ethiopië, Essex, is een van de oudgedienden. Al tien jaar is hij in Turkije. Hij heeft zijn droom als profvoetballer opgegeven.,Ik heb bij Cevizlibag, een amateurclub, gespeeld. Maar het is als Afrikaan in het Turks voetbal niet makkelijk’’, zegt hij. Probleem is ook dat de amateurclubs géén illegalen laten spelen.,,Maar een verblijfsvergunning voor je regelen doen ze ook niet. De clubs in Europa doen dat wel.
Dit dwingt veel jongens er toe een Turkse vrouw te trouwen.Dan krijgen ze een verblijfsvergunning en hebben ze de kans ergens te kunnen spelen.’’
En een aantal heeft geluk. Essex wijst op een speler van Kameroen, hij speelt dit jaar in de Turkse Superliga voor Istanbul Buyuksehir Belediye Spor, die vorige week nog tegen topclub Besiktas heeft gewonnen.
Niet alle jongens komen op eigen gelegenheid naar Turkije toe. De 22-jarige Stanley werd een jaar geleden samen met nog veertig andere Nigerianen door een Turkse scout naar Istanbul gehaald. ,,We zouden bij een Turkse club gaan spelen en hij zou alle papieren in orde maken.We hebben allemaal zo’n 2000 dollar betaald.’’ Aangekomen in Istanbul viel de droom in duigen.,,Hij heeft ons bij een paar clubs voorgesteld. En dat was het, nooit meer iets van gehoord. Nu hoop ik zelf een club te vinden en volgende week speel ik hier.’’











Geen opmerkingen:

Een reactie posten